20 juli 2015

Zazkia.nl

Beste lezer,

Vanaf een week terug is zazkia.nl weer online en volledig gemigreerd. Deze site wordt daarom niet meer bijgehouden.

Bedankt voor uw belangstelling.


Dear Reader,

This blog won´t be maintained any longer as I finally migrated my zazkia.nl site to a new hosting. Thanks in advance for updating bookmarks and your consideration,

Zazzy

1 juni 2015

Nee is pas een antwoord als je iets wordt gevraagd

A U.S. Air Force F-117A 'Nighthawk' Stealth Fighter aircraft flies over Nellis Air Force Base, Nev., during the joint service experimentation process dubbed Millennium Challenge 2002. Sponsored by the US Joint Forces Command, the Millenniun Challenge 2002 experiment explores how Effects Based Operations can provide an integrated joint context for conducting rapid, decisive operations.  (U.S. Air Force photo by Staff Sgt. Aaron Allmon II) (Released)

A U.S. Air Force F-117A ‘Nighthawk’ Stealth Fighter aircraft 

Nee is ook een antwoord. Het klopt wel dat vrouwen dat verteld moet worden. De reden waarom vrouwen dat verteld moet worden, is omdat ze niets wordt gevraagd waar ze nee tegen kunnen zeggen. Gebruikelijke versiertechnieken omvatten nooit het verbale “vragen”. De stealth-technieken waarmee mannen op vrouwenjacht gaan, lenen zich daardoor ook niet voor een “nee”. Hard wegrennen is meestal de enige optie.  

Bij flirten gebruikt een man eigenlijk nooit een mond. Dit is mij ook opgevallen bij lezing van het “Handboek voor de moderne man”. Hierin wordt uitgebreid uitgelegd, wat het betekent als een vrouw toevallig je kant op kijkt, als een vrouw toevallig langer dan 2 seconden je kant op kijkt, als een vrouw met haar benen languitgestrekt zit, als een vrouw haar blouse open heeft. Dit blijkt allemaal niet te betekenen, dat het warm is, dat de vrouw enigszins vermoeid is geraakt en dat de meneer hinderlijk in de weg staat tussen de waarneemster en de interessante advertentie in het bushokje.

Dit zijn allemaal “tekenen”die blijken het signaal af te geven, dat je een open houding aanneemt, en daarom mógelijk geïnteresseerd zou kunnen zijn, in méér. Al je signalen worden dan beantwoord, niet met dat sleetse vragen, maar met oogcontact, handen op knieëen, benen tegen benen, voeten tegen voeten, kortere afstand. Als een enigszins vermoeide waarneemster besluit dat de advertentie onbenaderbaar is door de roofvogel die hinderlijk om het hoofd fladdert, zit er niet veel anders op dan weg te kijken, rokjes omlaag trekken, en in geval van nood hard weg te rennen.

Nee zeggen, waartegen? Er is nog geen vraag op tafel. En als er al een vraag voorligt, dan is het de vraag “ga je nog mee voor een kopje koffie”. Wat nu als je wél zin hebt in een kopje koffie. Als je net hardop gezegd hebt, “wat heb ik toch zin in een kopje koffie”. Als je dan pro-actief nee zegt op de denkbeeldige vraag, dan levert je dat alleen ellende op. De stealth-man zal je met het grootste, verongelijkste gezicht vertellen dat het schandalig is dat je zoiets van hem durft te denken. Hij is sowieso niet geïnteresseerd in jou. Vooral niet omdat je net aangeeft dat je niet geïnteresseerd bent in hem, maar dat hoeft jij niet te weten!

Als er al een vraag is. Als er al mondeling iets gevraagd wordt.  Dan is de vraag nooit eerlijk. De vraag is nooit “ga je mee platte sex hebben hier, onhandigerwijs over dit electriciteitskastje heen, in dit beschutte steegje. Het duurt maar een kwartier”. Want dan is het antwoord zeker nee. Daarom is dat ook nooit de vraag. Wat een vrouw zich dan filosofisch gezien gaat afvragen, is waarom moet je dat willen, wat denk je te bereiken met deze stealth-strategie?

Stealth-versieren leidt op zijn best tot half-gewilde sex en op zijn ergst tot niet-gewilde sex. Sex met een vrouw, die dat eigenlijk niet wil, maar niet duidelijk genoeg heeft aangegeven en niet hard genoeg heeft weggerend, op een plek waar die vrouw dat eigenlijk niet wil, maar waar ze niet hard genoeg weg kon rennen. Omdat  ze te onverschillig was over haar lot. Waar ben je dan precies trots op? Wat heb je dan bereikt? Kun je dan niet beter proberen met geneesmiddelen je lust te onderdrukken?

Hierop is het antwoord altijd nee en dat zullen vrouwen-filosofen nou nooit begrijpen.  Het vreemde is dat mannen zelf de enorme hypocrisie die ze er zelf op nahouden, niet zien. In hun visie zijn vrouwen de verleiders en ligt het initiatief bij “haar”. Dat is onbegrijpelijk. Hoezo ben je een verleiding als je er nagenoeg nooit aan mee wil doen? Die “haar” is voor 80-99% waarschijnlijk alleen geïnteresseerd is in scrabble spelen, een tijdschriftje lezen, breien, praatjes maken over het weer. Verleid je soms met je enkele bestaan? Het antwoord is ja. Je bestaat. Daar begint het al mee.

Die hypocrisie wordt pas aantoonbaar in de buurt van een homosexuele man. Deze fijne mensen, van wie ik veel hou, hanteren namelijk dezelfde stealth-tactiek maar dan jegens mánnen. Mannen zijn daar voor 99% niet in geïnteresseerd, namelijk omdat de meeste mannen niet homosexueel zijn en hier ook graag niet aan willen denken. In dit parallele universum is de man ineens in een vrouw-positie terecht gekomen. Inderdaad ook een slachtoffer van de stealth-verleiding.

Dat komt ook voor. En het is werkelijk hilarisch. Ik verkeerde ooit in een gemengd gezelschap waarin een man begon te vertellen hoe hij werd benaderd door een psycholoog. Die was geïnteresseerd in zijn lengte. Na een lang gesprek in de trein bleken zij beiden geïnteresseerd te zijn in de cobra-beweging en moderne kunst. Hierover zouden ze eens moeten praten tijdens een etentje. Waar bij onze vriend pas een belletje begon te rinkelen toen de psycholoog op zijn slaapkamer een echte Corneille bleek te hebben hangen, hadden de vrouwen van het gezelschap al bij het gesprek in de trein door wat de clou van dit verhaal ging worden. Inderdaad, stealth.

Ik lag onder te tafel van het lachen. Mannen! Er is werkelijk niets grappiger voor vrouwen dan mannen die in dezelfde schuitje terecht komen als waar zij ook steeds in terecht komen. En dan durven ze nog verontwaardigd te zijn. Want op welk punt had je nee moeten zeggen? Er is geen vraag gesteld!  Die stealth-techniek is een grof schandaal. Een bron van ellende. Alle mannen doen het. Veel jonge vrouwen trappen er ooit in hun leven in. Waarschijnlijk niet bij jou. Alle vrouwen boven de 25 zien het. Niemand zegt het hardop. Laten we dat nu wel doen: Hou op. Het is in je eigen belang.

29 mei 2015

Bloemetjesdag en Boormachinedag

DSCF9529Gedenkt uw vader en eert uw moeder. Want uw vader is namelijk de hort op en al eeuwen onvindbaar en uw moeder is het ultieme slachtoffer dat zichzelf zo geknecht heeft dat zij uw leven mogelijk heeft gemaakt. Opdat u maar snel zelf moge verdwijnen van uw kroost danwel u nederig knechten om alle rotzooi op te ruimen. 

Het zal ooit wel een logica bevat hebben. Maar wat nou als je je vader helemaal niet wil gedenken. Of kunt gedenken, bijvoorbeeld omdat je niet weet wie je vader is of omdat je uit een reageerbuis bent verwekt? Van vaderdag is het al haast vanzelfsprekend dat het pijn kan doen, voor iedereen met een ongedenkwaardige vader. Moet je iemand gedenken die je op ongezette tijden hardhandig met de hoofd tegen de muur aan slaat? Moet je denken aan iemand als hij je hoofd onderdompelt in een bad vol water? Die vaders zijn er, en de meeste mensen hebben dat nu wel geaccepteerd. Vaderdag is niet voor iedereen een fijne dag.

Eert uw moeder, staat nog steeds hoog in het vaandel. Zijn er oneervolle moeders? Een hele hoop mensen hebben zelf een moeder waar ze veel van houden en kunnen zich niet voorstellen dat er oneerbare moeders zijn. Het is ook van die kant dat het geluid, “zij heeft je 9 maanden gedragen”, komt. Die negen maanden waar ze misschien zelf ook niet om gevraagd heeft, praat dat dan alles goed?

Denk bijvoorbeeld aan adoptiekinderen die weten te vondeling te zijn gelegd. Wat moeten we hun vertellen? “Het zal wel een goede reden gehad hebben.”? Nou, dat mag je dan wel hopen. Moet je dat eren? Moet je het eren als je moeder je als baby van de trap heeft gegooid uit nalatigheid? Als ze je als jong kind geen eten of drinken geeft? Als ze je eigenlijk had willen aborteren? Als ze de politie niet belt, wanneer je in een levensbedreigende situatie zit?

Zoals dat er mensen zijn die niet kunnen of liever niet aan hun vader willen denken, zo zijn er mensen die hun moeder niet willen of kunnen eren. Dan is vaderdag en moederdag erg confronterend. De wereld is zo veranderd dat het traditionele beeld pijn doet voor iedereen die er buiten zijn schuld niet aan kan voldoen. Het is een paar schoenen die ooit gepast heeft en nu aan alle kanten schuurt en lekt. Moeten we daarop rond blijven lopen?

Terwijl dat helemaal niet hoeft. Pasen is al veranderd in het nationale eierzoek en eierbeschilderfeest. Tweede Pinksterdag is al de facto een loop eens een rondje over de meubelboulevarddag. Het is dan ook tijd om de ouderdagen te reduceren tot wat er van hoort over te blijven. Geef eens een bloemetje aan iemand die het écht verdient dag. En Geef eens een boormachine aan iemand waar je graag aan terugdenkt dag.

28 mei 2015

50 miljoen en nieuw bestuur voor AMS instituut duurzame stad

DSCF9446

Wethouder Choho laat de dagvoorzitter weten op de fiets te zijn gekomen van de Stopera naar het Tropenmuseum.

 

Wat aanvankelijk slaapverwekkend leek te worden, werd een bijzonder opmerkelijk dagje met een vreemde nasmaak. Tijdens een presentatie in een warm zaaltje waarbij we ongelooflijk lang moesten staan, kregen we de ene sheet na de andere sheet te zien met een goed en overtuigend verhaal over wat het AMS het afgelopen jaar gedaan had. Het was nog net geen marteling.
Weinig mensen letten op. Als je zo lang staat moet je flink met de benen aan het schudden tegen de spataderen. En het was warm! We baadden in het zweet. Ik kon maar weinig mooie foto’s maken want de belichting was zo slecht. Het gekke was, dat er ondertussen 2 hele mooie zaaltjes waren ingericht, waar we allemaal prima hadden kunnen zitten. Hoezo moesten we dan in de garderobe staan?

Na een vlotte opening van de dagvoorzitter kwam de ad interim directrice Renée Hoogendoorn aan het woord.  Ook nog steeds in de vestibule. In de gang. Tussen de kapstokken. Het was duidelijk dat de bestuurster een ambitieus plan had ontvouwd voor de toekomst. Veel managementtaal, maar je zag wel af dat er veel werk in was gestoken om een programma voor 2020 op de rails te zetten. Een duurzame metropool bestond uit drie pijlers: de circulaire stad, de vitale stad en de aangesloten stad. Met de diverse stakeholders zouden ze om de tafel gaan. Verder hoopte ze dat Jesse Klaver de nieuwe burgemeester werd in 2025. Die was toch van Groen Links?

Toen kwam de wethouder Choho van D66 aan het woord. Ook weer, in de vestibule, tussen de kapstokken. De opwarming van de aarde werd steeds accuter. Mijn jurk was meer een aanrechtdoekje. De zweetdruppels rolden ook van het hoofd van meneer de wethouder. Choho liet weten duurzaamheid erg belangrijk te vinden. Hij was van de haalbare doelstellingen. En daarom had hij de grens bij 2020 gelegd, want dat was haalbaar. Daarop hoorden we dat wethouder Abdeluheb Choho het AMS Instituut beloonde met maar liefst 50 miljoen.

Ze geven duidelijk aan te hopen dat niet D66 maar GroenLinks burgemeester wordt. En toch geeft wethouder Duurzaamheid zomaar hup 50 miljoen aan deze mevrouw. Ik zelf krijg persoonlijk nooit 50 miljoen, ook niet uitgesmeerd over 5 jaar. Terwijl ik het ook best over 50 jaar wil uitsmeren. Je zou dus denken, dat ze iets goed doen bij het AMS. Terecht, voor zo’n goed verhaal dat mevrouw Hoogendoorn hield. Opmerkelijk dat Hoogendoorn dan toch liever een Groen Links burgemeester zou willen. Aan het einde van zijn speech reageerde wethouder Choho dan ook duidelijk in zijn kont gebeten over de opmerking dat Jesse Klaver burgemeester van Amsterdam zou worden. Hij gunde Jesse Klaver “ambitieuzere doelen”.

Zo lang staan. Het was ongelooflijk. Zo kan je als schrijvende pers ook geen aantekeningen maken. Maar de bedoeling was wel duidelijk.  Het was duidelijk dat wij geen aantekeningen moesten maken. Alle pottekijkers moesten op het moment dat het erom ging spannen, zo veel mogelijk al gedesillusioneerd de zaal verlaten hebben.

De dagvoorzitter, die al eerder had laten weten dat hij de “baas” was van de dag, en ons dus ook zo liet staan; vroeg aan Renée of ze nog één kritische noot wilde maken in de richting van D66 wethouder Abdeluheb Choho. Ze stelde zich professioneel op en deed daar niet aan mee, ook al moest ze wel af en toe slikken.

Toen mochten alle wetenschappers eindelijk hun praatje doen maar al veel publiek was doodvermoeid eerder weggegaan. Ze moesten hele lezingen over hun duurzame projecten beperken van de dagvoorzitter tot 5 minuten.
Het waren steeds leerzame 5 minuten, daar niet van. Samen met wethouder Choho tekent Hoogendoorn dan een contract voor 50 miljoen naar het AMS Instituut. Helemaal op het einde blijkt Hoogendoorn te vertrekken, zonder opgaaf van redenen. En het nieuwe bestuur dan? Heeft die nog een mening over de toekomst?

In aanwezigheid van een heleboel wetenschappers wordt er zo 50 miljoen van belastingcenten die bedoeld zijn voor de Amsterdammers, gegeven aan een nieuw onbewezen bestuur terwijl de ad interim zo’n goed werk heeft verricht? Waarom zegt niemand iets? Als ze zo goed is waarom mag ze dan haar karwei niet afmaken? De presentator sneert nog even dat ze zich met hem probeert te bemoeien. En dat ze dat toch wel is, een bemoeial.

Hoezo een bemoeial?  Is ze een bemoeial omdat ze het naadje van de kous wil weten en de dagvoorzitter in het team van de vriendjes zit, die de 50 miljoen liever onder elkaar verdelen? Al die bakfietsouders die op D66 hebben gestemd en een duurzame wereld willen, die krijgen voor dat geld 2 hele duurzame directeuren die al van tevoren beloven met zijn tweeën minder te doen dan de ad interim directeur.
Het ergste is dat dit gebeurt voor de ogen van tout wetenschappelijk Nederland. Wel 50 miljoen, in tijden van economische crisis. Terwijl de mensen in mijn straat na betalen van de huur nog maar 100 euro per maand over hebben voor alle andere kosten. Als er een nieuw bestuur komt, waarom komt die dan niet een verhaal houden over wat ze gaan doen met de toekomst? Want zij gaan in de toekomst die 50 miljoen beheren.

Onder de vlag van duurzaamheid laat je een echt betrokken bestuurster een duurzaam praatje houden. Vervolgens laat je een dagvoorzitter suggereren dat ze maar een bemoeial is. Je nodigt een bijeenkomst uit waarin je haar een hoop geld geeft voor een goed karwei. Dan is alles getekend, geef je haar een beleefde schop onder haar kont met een mooi bloemetje. En daarna installeer je je vriendjes directeuren, die de hele dag niks doen?

DSCF9475Maar dat weten we nog niet. De nieuwe directeur, heeft nog niet veel gezegd. Hij heeft zijn plannen voor de toekomst niet ontvouwd. Het enige dat hij heeft gedaan is lovende woorden spreken over Renée Hoogendoorn.

De toekomst zal het leren maar ik heb liever dat de toekomst dat helemaal niet leert. Ik heb liever dat de toekomst me leert dat ere wie ere toekomt en dat die onbekende mensen laten zien waarom zij de 50 miljoen verdienen en de goede mensen blijven zitten.

Geld dat is opgehaald voor ons gewone Amsterdammers, moet worden gebruikt voor zonnepanelen op de daken van de flats. Niet voor een zoveelste stille directeur. Of twee. Een zonnepaneel kost duizend euro. Het is maar dat u het weet. Hoeveel gaan deze directeuren verdienen? Hoeveel adviesbureaus gaan ze nog nodig hebben?

DSCF9460Hulde voor Renée Hoogendoorn en haar team. Ze heeft in slechts een jaar tijd een goed functionerend team neergezet, een site en een instituut en een programma uit de grond getimmerd partnerships gezocht, contacten gelegd, projecten gelanceerd en zo 50 miljoen binnen gehaald. Ze heeft daadwerkelijk iets gedaan. Met haar handen gewerkt in plaats van met haar ellebogen. Ik hoop dat het nieuwe bestuur dat ook doet.

27 mei 2015

Lorenzo

Je kan hem niet missen, als je bij mij de straat uit loopt. Hij zit erg vaak op zijn balkon. Een balkon op de begane grond, dus het lijkt wel ook wel op een gat in de muur. Lorenzo moet wel op de begane grond wonen, want hij is gehandicapt.
Toch is hij nog kwiek. Ondanks zijn autootje beweegt hij nog veel. Hij gaat elke dag naar het park, soms wel twee keer. En daarna zit hij gezellig op het balkon met de bovenbuurvrouw en ze maken een praatje met de mensen die langslopen. Dan vertelt hij dat hij gaat klaverjassen en daarvoor de hele stad doortrekt. Of dat hij met mooi weer in zijn kleine autootje naar Zandvoort rijdt om daar een lekker visje te eten.

Lorenzo is al oud en daarom zit hij in de AOW. Voor zijn huis van 2 slaapkamers betaalt hij 500 euro huur. Dan blijft er niet veel over, per maand. “Is het dat nou waard?”, vraag ik. “Ach mevrouw u moest eens weten. Als u hier langsloopt over de stoep, dan hoor ik dat binnen. Dat gaat de hele avond door. Ik hoor alles. En daar zit de slaapkamer, aan de straatkant. Het huis is helemaal niet geisoleerd. Waar de radiator zit, tocht het naar binnen.

“En ik moet zelf de sloten maken, want ze lopen zo naar binnen. Hij laat de sloten zien. Het zijn van die hele dure. Maar van de woningbouw zelf zat er helemaal geen slot in. Kijk maar, alleen twee haken. “En dat op de begane grond, sjonge”. Wordt er vaak ingebroken? Ja, de hele straat heeft er last van. Hij wijst naar zijn buurvrouw bij wie pas nog is ingebroken. Het gebeurt zo ongeveer eens per jaar. “Maar de politie is lui. Ze rijden voorbij in hun auto, maar ze doen niks. Als ik ga vertellen dat er bij mij is ingebroken, komen ze drie dagen later pas langs. En dat van mijn belastinggeld.”

“En de huur wordt jaar meer!”, klaagt hij. “Maar de AOW niet”. Ik trek een gfrons. Toch, 500 euro, heel veel goedkoper krijg je het tegenwoordig niet meer. Dus verhuizen zit er niet in. Op zich is het niet veel huur, als je kijkt naar het Nederlands gemiddelde. Zeker niet voor in Amsterdam. Ook al tocht en lekt het. Maar in vergelijking met wat hij krijgt houdt hij niets over. Hij krijgt 650 euro AOW en heeft daarnaast nog een klein pensioentje omdat hij altijd heeft gewerkt. Dus er zijn ook lichtpuntjes aan de horizon. “Gelukkig is de LIDL vlakbij”.

7 mei 2015

Mannen Angst Mannen

De schellen vielen me van de ogen toen ik De Maakbare Man las, van Maxim Februari. Vrouwen kunnen enorm schichtig zijn als er een man langs komt. Dat wist ik al wel. Zo zit ik ook in elkaar. En na lezing van het boek nam ik me ook plechtig voor om dat nooit meer te doen. Ook ik was een man-ontwijker. Ook ik nam bochten en stak soms zelfs de straat over om hypothetisch ongewenst oogcontact te voorkomen. Maar nu! Ik ga voor niemand meer een stap opzij. Hufters!
Wat bleek na de grote omkeer van Februari? De Angst voor mannen bleef, maar werd nu een angst voor andere mannen. Het februari-postulaat is dus een mannenangst voor mannen. Meer mannen zouden dat hebben. Zo niet alle mannen. Die angst is er wel, maar ze dóen alsof die er niet is. Zo goed, dat vrouwen echt geen idéé hebben.Dat laatste hoeft niet te verbazen, want vrouwen zijn alleen maar bezig met psychologie magazine lezen om zichzelf nog eens grondig te onderwerpen aan een onderzoek wat ze nog aan zichzelf zouden kunnen verbeteren.
Natuurlijk! Ik heb niet alle mannen gesproken om het postulaat te verifiëren, maar het idee… Het moet gewoon kloppen. Vandaar dat ze zich bij voortduring verenigen en opsplitsen, van feyenoord-fans tot f-siders en terug, van de strangio-famiglia naar de ndrangheta en terug. Dat is angst. Die angst dat een ander meer zou kunnen hebben en dat als je niet met elkaar samenwerkt, dat ´ie dan jou iets te kort zou doen.
Als mannen nou een soort vrouwen zouden zijn, zouden ze die specifieke angst toch niet hebben. Als ze niet gehinderd waren door die afschuwelijke, onbegrijpelijke Trots -waarover ik nog uitgebreid kom te bloggen. Die Trots die ze dan liefkozend eigenwaarde noemen, en waar ze gevoeglijk vrouwen mee kleineren en zichzelf etiketteren met hun groepjes waar je uit eigenbelang liever niet geassocieerd mee zou moeten worden. Kijk mij eens, stoere f-sider zijn. Ik heb wel een bushokje ruit in elkaar getrapt, de hele straat is bang voor mij. Jaja…
Mannen zijn vaak erg druk bezig met vrouwen wijzen op hun fouten. Dat bevestigt ze in hun eigen trots. Ook als het overduidelijk is wat er aan schort, en deze kritiek werkelijk niets toevoegt aan wat die vrouw zelf ook pijnlijk onder ogen moet zien. Vrouwenvoetbal gaat nooit echt op tempo.
Nee meneer de tekenleraar, dat is geen beste cartoon, vol zwevende harkpoppetjes met maar 1 arm. Waarom vindt u nou dat ik niet zo onzeker moet zijn. Ik kán het gewoon niet. Vrouwen wijzen overbodige kritiek nooit van de hand maar verinnerlijken zich dat.
Je kan vrouwen onzeker noemen. Maar wat veel terechter is, is om mannen overmatig trots te noemen. En ze zijn bang voor elkaar omdat ze dan worden gefnuikt in hun eigen trots. Als mannen niet zo zouden worden gehinderd door trots, dan zouden ze zelf ook wel zien, wat vrouwen op latere leeftijd allemaal gaan inzien.
De vrouw van latere leeftijd heeft al die opgelegde onzekerheid, schroom en zelfhaat van zich afgeworpen. Je bestaat en je mag bestaan. En wat zien ze dan ineens: Alle mannen zijn allemaal dezelfde sukkelaars. Zelf zien ze dat nooit zo, nee. Andere mannen zien het wel in elkaar. Maar die blinde vlek die verhindert ze zichzelf reëel onder ogen te zien en der ook maar iets aan proberen te doen. Die trots is ook waarom ze allemaal denken op een goede dag nog Jennifer Lawrence te kunnen scoren. Ook al hebben ze een bierbuik en een grote kale plek, een ernstig gebrek aan hersenvolume en losse handjes.

Mannen zijn eigenlijk op te delen in drie soorten: druiloren, lanterfanters en zielepieten. Combinaties hiervan zijn óók mogelijk.

Zelf zeggen ze: maar reëeler:
Eros Druiloor
Adonis Lanterfanter
Apollo Zielepiet

Ga maar na.
Eros. Dat is een Eminem. Een man die gaat voor de liefde. Voor de echte, hoofse liefde. Een die je achterna komt rennen over het station met een bos rode rozen en je lieflijk serenades toezingt. Als je het maar niet erg vindt, dat hij je slaat. Je houdt toch van hem! En hij houdt van jou! Als jullie maar samen het met elkaar kunnen oplossen, door erover te praten, dan komt het wel weer goed. Dat is als een tornado een orkaan ontmoet. Geef me het bier aan, want ik hou van jou. Doe mijn afwas, want ik hou van jou. Lik mijn voeten, want ik hou van jou.
En dan die Adonis. De veronderstelde bel-ami. Een mooie man. Jaja. Ik ken de mooie man. Dat is een man die de hele dag uit zijn neus zit te eten. Niets doet. Iedereen voor zijn karretje spant. Die weet hoe mooi hij is en de Pitbull uithangt. Een totaal leeghoofd waar om onbegrijpelijke redenen de aura van succes omheen hangt.
En dan Apollo, de intelligente man. Nou dan weet je het als vrouw wel. Luke Skywalker. Een nerd! Die kerel is zo lelijk als de nacht. Een die zijn armen voor zich uitstrekt en zijn lippen puilt terwijl de puisten in zijn gezicht uitbarsten en zijn vettige haar blijft plakken aan een morsige baard. Hij komt je achterna rennen met verhalen over Star Wars… naar jou luisteren ho maar.
Dat luisteren, doen ze trouwens allemaal niet. Dat is een geheimzinnige eigenschap die alle mannen met elkaar delen omdat ze allemaal zo hun eigen blinde vlek hebben. Zet 100 mannen bij elkaar in een grote groep en er ontstaat niet een vlek maar een blinde bermudadriehoek waarin elke vervelende eigenschap van het mannelijke individu uit verdwijnt en nooit meer uit ontsnapt. Daarom zijn mannenclubjes als de mafia, vrijmetselaars en feyenoord ook zo enorm maatschappelijk destructief. Het is verspeend van enige eerlijkheid. Huichelarij en achter de rug om elkaar piepelen om omhoog te komen. Zodat ze vakkundig maar doelloos bankgebouwen, bushokjes en belinda´s kunnen slopen.
Vrouwen lezen ondertussen de libelle om te zien hoe ze nog mooier, liever en aardiger kunnen worden. Voor zo´n schoobejak! Terwijl hun wederhelft de boel in elkaar tremt samen met al even onooglijke gappies. En dan gaan die dames gezellig met elkaar punniken, om rustig te blijven.
Zolang vrouwen halsstarrig met zichzelf bezig blijven en de oneindige perfectie blijven nastreven, gaan ze voorbij aan het eigenlijke probleem. Open je ogen. Het is niet je wenkbrauw die nauwkeuriger geëpileerd moet worden. Er zit een zappende neuspeuterende bierbuik naast je op de bank, te kwijlen als Jennifer Lawrence in beeld komt, omdat hij vast van plan is haar te gaan verleiden, met het rondstrooien van zwerfafval, tegen bomen aan pissen en te-jonge meisjes versieren!

30 april 2015

Fatal Road Accidents EU 2010

Notice that these are the absolute numbers.
fatalroadaccidentsEU2010

7 april 2015

Zomer’s wil

DSCF5437

Wat nu als de vrije wil bestaat

van april tot augustus
en de rest van het jaar vergaat
volgens de prospectus

en we dat alleen niet weten
dat het ons echt zo vergaat
omdat eva heeft gegeten
van fruit dat ons leven laat

dan is het om het even
of vrije wil bestaat of niet,
dan kan je beter plantjes water geven
als het regent dat het giet

2 april 2015

Geluk is

Een tijdje terug zag ik een TED-lezing van Daniel Kahneman over geluk. Geluk was maar een verwarrend begrip dat we eigenlijk niet meer zouden moeten gebruiken. Het woord geluk suggereert, dat het je overkomt. Alsof je zelf van alle verantwoordelijkheid om gelukkig te zijn, ontslagen bent. Dat je ongelukkig kan zijn met je leven, wil niet zeggen dat je niet gelukkig kan zijn ín je leven. Dat zou dan komen omdat je twee zelven hebt, het herinnerende zelf en het handelende zelf.

Als voorbeeld gaf hij een endoscopie-operatie. Die waren tot een paar jaar terug erg pijnlijk. Er was een onderzoek op deze patiënten gedaan en wat bleek. Al de mensen die meer pijn hadden gehad, die gaven aan de operatie minder erg te vinden dan de patiënten die meer pijn hadden gehad. Ik kon niet direct uit het voorbeeld van het onderzoek opmaken of het nu überhaupt waar was maar het verandert echt alles in mijn leven als het echt zo zou zijn.

Moet je soms méér pijn hebben om er gelukkiger mee te zijn?  Is het ethisch toelaatbaar om een operatie langer te laten duren en extra veel pijn aan te richten opdát iemand er later een betere herinnering aan overhoudt? Op die manier kun je –in theorie- heel Auschwitz vergoeilijken. Zelf kwam Kahneman nog als extra voorbeeld met een mooi concert van 20 minuten met op het eind een hoge fluittoon. De fluittoon verpest dan je herinnering aan een prachtig concert van 20 minuten.

Hier met die meerdere ikken wordt het verhaal een beetje Rorty-achtig. De truth is not out there. We hebben geen idee of we 1 ik zijn of meerdere ikken zijn. Als filosoof word ik altijd alert als het ik wordt opgeknipt in stukken. Ik ervaar mij als 1 mij. Met een hoop verschillende kanten en variëteiten en karakters en scherpzinnigheden en twitteraccounts weliswaar. Maar er zit een soort lichamelijke integriteit in alles wat in mijn schil is verzameld en die maakt mijn ene mij, mij. Ik weet natuurlijk niet of het echt zo is, maar de belastingdienst denkt er helaas ook zo over.

Het bleef echt in mijn hoofd rondspoken. Meerdere definities van geluk. Het deed me denken aan een gedichtenbundel van Rutger Kopland. Geluk is gevaarlijk. Het is net als Pitbulls zandkasteel. Als je hardop zegt dat je gelukkig bent met je zandkasteel, komt er een grote vloedgolf om ervoor te zorgen dat al je geluk je wordt afgepakt. Vlak erna ben je met exact hetzelfde hoopje zand ineens helemaal niet gelukkig meer.

Vanuit een slachtoffersituatie is het ongelooflijk. Ik ben liever de patiënt met de verkeerde herinneringen en minder pijn! Liever wil ik mijn herinnerende zelf wat rationaliseren. Dit spreek ik vanuit mijn bewuste mij. Denk ik. Maar ja wie zegt dat. Misschien is het de schrijvende mij die in opstand komt.

In elk geval: mijn handelende mij wil de pijn zo veel mogelijk beperken, ook als mijn herinnerende mij er anders over denkt. Sterker nog, ik wil als bewuste mij mijn herinnerende mij, als die zo mijn eigen beeld op mijn leven verstoort, zo veel mogelijk vernietigen. Ik wil mij graag reduceren tot mijn bewuste mij. Als mijn herinnerende mij problemen heeft met mijn belevingen dan moet ie maar persoonlijk bij mij langs komen en me daar alles over vertellen zodat ik het misschien anders ga beleven. Mijn herinneringen schrijf ik dan een keertje op zodat al jullie bewuste en herinnerende mijs daar het hoofd over mogen breken.

Mooie herinneringen, ongeacht wat er aan vooraf gaat. Als dát geluk is, dan wil ik graag wat minder geluk.

 

Tags:
29 maart 2015

alles

  1. DSCF7201Doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn, dan zal hetgeen ten dele is, te niet gedaan worden.
    1 Korinthiers 13

Alles wat deels is
wordt teniet gedaan

nou moe

dat is dus alles
want alles is deels
en deels is dus alles
dus alles blijft bestaan